Ég klaðr!
Klúðra
klaðr
kluðrum
kloðrið
Já sum klúður eiga skilið sterka beygingu og blogg, afþví að þetta klúður var pínlegt, sárt og hlægilegt. Semsagt, þið megið hlægja að mér og benda.
Formálinn verður stuttur. Þetta átti að vera önnin þar sem allt breyttist. Nýr Árni, með skipulag, metnað og hæfileikann til að segja nei við skemmtileg verkefni í krafti þess að einbeita sér að skólanum. Sá Árni varð til í raun og veru.
Ég lærði heima, glósaði upp úr greinunum sem ég las og las yfir þær áður en ég mætti í tímann, kom með áhugaverðar spurningar inn í fyrirlestur kennarans án þess að vera pirrandi (mjög tricky). Til að bæta kertum á kökuna var ég farinn að leggja mig fram sem aldrei fyrr í að kýla upp tæknilega og myndræna hlið námsins og bæta mig í því. Allt lék í lyndi og þegar ég fór að sofa klukkan aðeins-of-seint á miðvikudagsnótt var ég sáttur maður.
Í morgun vaknaði ég líka aðeins of seint, en þó á réttum tíma svo ég gæti komið mér á fætur og beðið elskulegan föður minn um að keyra mig í skólann. Ég var 10 mínútum á undan áætlun og Kolbrún, bekkjarsystir, heilsaði mér með brosi og undarlegri spurningu: Jæja, ertu tilbúinn?
Ha? Tilbúinn... fyrir hvað? Hún minnti mig á að í dag átti ég að flytja 15 mínútna fyrirlestur um táknfræði og stöðu hennar í samtíma okkar. AAAAAAAHHHH!!!!! Þvílíkt sjokk sem ég fékk, ég vissi ekkert um þetta, öll mín sátt var byggð á lygi. Hinn nýi Árni var bara pappaspjald reist upp til að fela þann óskipulagða sauð sem ég í rauninni er. Ég talaði við Magga, fagstjóra, og afsakaði mig í bak og fyrir og grátbað um vægð. Hann er góður maður en mikið rosalega var hann langt frá því að vera sáttur.
Restin af deginum fór í skömm og volæði. Svart ský fylgdi mér hvert sem ég fór og Kolbrúnu leið eins og hún ætti sök á þeirri dómadagsfýlu sem lak af mér út í allar áttir og var hughreystandi og góð. Hún fer á creditlistann minn þegar ég dey.
Þetta var crap dagur sem ég kláraði með því að búa til skipulag í stóru letri með öllum komandi dagsetningum og prenta út og hengja upp á vegg. Helgin verður pökkuð, en fátt held ég mun toppa tónleikana sem ég fór á í kvöld. Steini frábær, Llama frábær og Silla & Sunna svo ofur-bestar að ég hefði glaður hent nærbuxunum mínum upp á svið... mér fannst það bara ekki við hæfi.
klaðr
kluðrum
kloðrið
Já sum klúður eiga skilið sterka beygingu og blogg, afþví að þetta klúður var pínlegt, sárt og hlægilegt. Semsagt, þið megið hlægja að mér og benda.
Formálinn verður stuttur. Þetta átti að vera önnin þar sem allt breyttist. Nýr Árni, með skipulag, metnað og hæfileikann til að segja nei við skemmtileg verkefni í krafti þess að einbeita sér að skólanum. Sá Árni varð til í raun og veru.
Ég lærði heima, glósaði upp úr greinunum sem ég las og las yfir þær áður en ég mætti í tímann, kom með áhugaverðar spurningar inn í fyrirlestur kennarans án þess að vera pirrandi (mjög tricky). Til að bæta kertum á kökuna var ég farinn að leggja mig fram sem aldrei fyrr í að kýla upp tæknilega og myndræna hlið námsins og bæta mig í því. Allt lék í lyndi og þegar ég fór að sofa klukkan aðeins-of-seint á miðvikudagsnótt var ég sáttur maður.
Í morgun vaknaði ég líka aðeins of seint, en þó á réttum tíma svo ég gæti komið mér á fætur og beðið elskulegan föður minn um að keyra mig í skólann. Ég var 10 mínútum á undan áætlun og Kolbrún, bekkjarsystir, heilsaði mér með brosi og undarlegri spurningu: Jæja, ertu tilbúinn?
Ha? Tilbúinn... fyrir hvað? Hún minnti mig á að í dag átti ég að flytja 15 mínútna fyrirlestur um táknfræði og stöðu hennar í samtíma okkar. AAAAAAAHHHH!!!!! Þvílíkt sjokk sem ég fékk, ég vissi ekkert um þetta, öll mín sátt var byggð á lygi. Hinn nýi Árni var bara pappaspjald reist upp til að fela þann óskipulagða sauð sem ég í rauninni er. Ég talaði við Magga, fagstjóra, og afsakaði mig í bak og fyrir og grátbað um vægð. Hann er góður maður en mikið rosalega var hann langt frá því að vera sáttur.
Restin af deginum fór í skömm og volæði. Svart ský fylgdi mér hvert sem ég fór og Kolbrúnu leið eins og hún ætti sök á þeirri dómadagsfýlu sem lak af mér út í allar áttir og var hughreystandi og góð. Hún fer á creditlistann minn þegar ég dey.
Þetta var crap dagur sem ég kláraði með því að búa til skipulag í stóru letri með öllum komandi dagsetningum og prenta út og hengja upp á vegg. Helgin verður pökkuð, en fátt held ég mun toppa tónleikana sem ég fór á í kvöld. Steini frábær, Llama frábær og Silla & Sunna svo ofur-bestar að ég hefði glaður hent nærbuxunum mínum upp á svið... mér fannst það bara ekki við hæfi.
posted by Árni at 4:24 PM
9 Kómhendur:
joooj...
Das Leben ist kein Ponyhof!
vandamál með nýja-ég planið er það að maður er samt sem áður alltaf maður sjálfur, það er að maður fer aftur í sömu hegðun og maður hefur tileinkað sér hingað til, og já Árni kallinn það er sárt og boy-oh-boy maður er svekktur og sár og ekki langt frá því að vera brotinn maður, og við lærum aldrei af reynslunni... ég mæli með að þú byrjir hægt gerir þér litla og yfirstíganleg markmið. þannig færðu fleirri sigra og mun fleirri sjálfsgleðistundir!! Go Árni GO!!!
(æ ég veit að þetta er voða tacky og svoleiðis en svoleiðis dót virkar alltaf best i volæði)
Árni frábær.
"Hún fer á creditlistann minn thegar ég dey"
Skemmtilegasta sem ég hef lesid í allan dafg(og jeg er búin ad eyda honum ÖLLUM á internetinu og lesa margt). Thú ert hiklaust í mínum..
Að vera ekki búinn með fyrirlesturinn á réttum tíma eða gleyma honum - FOKKING STORY OF MY FOKKING LIFE!!!!!!
ég mætti einusinni í tíma í MH þar sem ég hafði gleymt að undirbúa fyrirlestur fyrir bók sem ég var ekki búinn að lesa og einmitt í þeim tíma mætti drengur sem var í öðrum bekk (en sama áfanga) og fékk að flytja fyrirlesturinn sinn sem hann hafði trassað að flytja. Fyrirlesturinn var um sama efni svo ég "leyfði" honum að fara á undan, glósaði allt sem hann sagði og endurorðaði það. Honum fannst ekki fyndið þegar ég fékk hærri einkunn en hann. Síðan gilda víst aðrar vinnureglur í háskóla, hvað er það!?
Ekki láta mikilvæg skilaboð, sem vind um eyrun þjóta...
Þessir fokking háskólar!!! Ég skil þessar stofnanir ekki!
Ég mætti einu sinni í mesta sakleysi í tíma hjá Gauta Kristmannssyni í fjölmiðlaþýðingum og var tjáð á staðnum að ég átti að halda fyrirlestur á ensku um íslenska þýðingu á þýskri mynd, íslenska og þýska þýðingu á enskri mynd og þýska þýðingu á íslenskri mynd. Ég tók af skarið og byrjaði fyrirlesturinn ósköp farsællega að því er mér fannst... þangað til Gauti benti mér á að ég væri að tala þýsku en ekki ensku. Sem betur fer skrópaði Snorri í þennan tíma svo ég þekkti engann í salnum :þ
Post a Comment
<< Home